Δόξα τω Θεώ, πάντων ένεκεν. - Αγ. Ιωάννης Χρυσόστομος

Τετάρτη, 25 Οκτωβρίου 2017

«Μέγαν εὕρατο ἐν τοῖς κινδύνοις...»


Δημήτριος Λεονταράκης
φιλόλογος
 
«Τ 26 το ατο μηνς μνήμη το γίου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου του Μυροβλύτου». γιος Δημήτριος καταγόταν π εσεβες γονες κα ζησε στ Θεσσαλονίκη στ τέλη το 3ου α. μ.Χ. π βασιλείας Διοκλητιανο και Μαξιμιανο ρκουλίου (284-305 μ.Χ.). Κατετάγη στν στρατ κα δεν ργησε να φτάσ τ ξίωμα το πάτου τς Θεσσαλίας μ λλα λόγια διοικητς τς περιοχς κείνης, παρ τ νεαρ τς λικίας του.

Τ θα περίμενε κανες π ναν 22χρονο νέο ευγενικς καταγωγς, ψηλόβαθμο ξιωματικ του ωμαϊκο στρατο; Ν’ πολαμβάν τα προνόμια ατς τς διαίτερα τιμητικς θέσης ς εδωλολάτρης να ζ ς Χριστιανς φοβούμενος πότε θα τν νακαλύψουν και θα τν δηγήσουν μπροσθεν το γεμόνος για ν’ πολογηθ. νεαρς Δημήτριος οτε τ εδωλα σπάσθηκε, λλ οτε κα φοβήθηκε! Σε κάθε μέρος στ ποο πήγαινε δεν χανε τν εκαιρία να μιλήσ για τν Χριστ! πίστη το στν Χριστ μας τν δηγοσε να Τν κηρύττ παντο και πάντοτε!

ταν Μαξιμιανς πληροφορήθηκε πς νας ξιωματικός του, νας νθρωπος τς μπιστοσύνης το χι μόνο το Χριστιανός, λλ μάλιστα Τν κήρυττε χωρς κανένα φόβο, τν κάλεσε σε πολογία. Πάλι Δημήτριος διάλεξε τν στενν δν κα δεν πολόγισε τίποτα προκειμένου να μη ρνηθ τν Χριστό. ναλογιστετε τ θα μποροσε να χάσ γιος με τ να μολογήσ τν πίστη το: τ πλούτη το, τν κοινωνικ το θέση κόμα κα τν δια το τ ζωή.

γεμόνας μετ τν μολογία το γίου τν φυλάκισε στ πόγεια τν λουτρν τς πόλης, να μέρος γεμάτο γρασία και δυσωδία. κε τν πισκεπτόταν νας μαθητής του Νέστορας, νας νεαρς Χριστιανς κα ζήτησε τν εχή του να μονομαχήσ με τν Λυαο. τελευταος ταν νας μεγαλόσωμος εδωλολάτρης αχμάλωτος π τν Σκυθία, τν ποο Μαξιμιανς χρησιμοποιοσε στ στάδιο για να μονομαχ με λλους ανθρώπους. Πράγματι, Δημήτριος προσευχήθηκε κα επε στν Νέστορα: «Κα τν Λυαο θα νικήσς κα για τν Χριστ θα μαρτυρήσς.»

Εσερχόμενος στ στάδιο νεαρς Νστορας φώναξε: « Θες Δημητρίου βοήθει μοι!» (= βοήθησέ με Θε το Δημητρίου!) κα μ’ να χτύπημα σκότωσε τν γίγαντα Λυαο. Μαξιμιανς στειλε στρατιτες ν’ ποκεφαλίσουν τν Νέστορα κα να λογχίσουν μέχρι θανάτου τν Δημήτριο. ταν εδε τος στρατιτες να πλησιάζουν γιος Δημήτριος σήκωσε τ δεξ χέρι του, στε να λογχιστ πρτα δεξι πλευρά του, πως κα το Κυρίου μν ησο Χριστο.

Μαθητές του θαψαν σ’ κενο τ μέρος το σμα του, ν τφος του ρχιζε να μυροβλύζ. νας π’ ατος μάλιστα, Λοπος, πρε τ ματωμένο πανωφόρι του, τ ποο θεράπευε τος ρρώστους.

Εναι σημαντικ να τονιστ πς γιος δεν παναπαύθηκε πλς στ τι πίστευε στν Χριστ, λλ Τν κήρυττε συνεχς κα χωρς φόβο! Τ δικό του παράδειγμα καλούμαστε κι μες ν’ ακολουθήσουμε. πραξία δεν δηγε πουθενά.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου