Πῶς στεκόμαστε στὸ ναὸ τοῦ Θεοῦ;

Μεγάλη εὐλογία τοῦ Θεοῦ στὴ ζωή μας καὶ ἰδιαίτερα στὴν πατρίδα μας ἀποτελεῖ τὸ γεγονὸς ὅτι ἔχουμε τόσους πολλοὺς ναοὺς μεγάλους καὶ λαμπρούς, ναοὺς μικρότερους καὶ ταπεινούς, ἐξωκκλήσια στὰ δάση καὶ τὶς κορφὲς τῶν βουνῶν. Κι ἀκόμη μεγαλύτερη εὐλογία τοῦ Θεοῦ τὸ ὅτι μποροῦμε νὰ μετέχουμε τόσο συχνὰ στὶς ἱερὲς Ἀκολουθίες ποὺ γίνονται στοὺς ναούς μας καὶ μάλιστα στὴ θεία Λειτουργία.
 

Πῶς ὅμως θὰ πρέπει νὰ στεκόμαστε καὶ νὰ ἀναστρεφόμαστε μέσα στοὺς ναούς, μάλιστα κατὰ τὴν ὥρα κάποιας Ἀκολουθίας, ἰδιαιτέρως τῆς θείας Λειτουργίας; Τὸν σωστὸ τρόπο εἰσόδου καὶ παρουσίας μας μέσα στὸ ναὸ θὰ τὸν συνειδητοποιήσουμε πολὺ καλύτερα, ἂν θυμηθοῦμε τὸ συγκλονιστικὸ ἐκεῖνο γεγονὸς ἀπὸ τὴ ζωὴ τοῦ Μωυσῆ, ὅπου τοῦ ἐμφανίστηκε ὁ Θεὸς ὡς φωτιὰ σὲ μιὰ βάτο (βλ. Ἐξ. γ΄ 2-6). Τὸ φαινόμενο ἦταν ἐκπληκτικό. Ἡ βάτος βρισκόταν μέσα στὶς φλόγες, ἀλλὰ δὲν γινόταν στάχτη, ὅπως θὰ περίμενε κανείς. Παραξενεύτηκε ὁ Μωυσῆς καὶ πλησίασε νὰ ἐρευνήσει τὸ παράδοξο αὐτὸ θέαμα.
 

Καὶ ἐκεῖ νέα ἔκπληξη τὸν περίμενε:
 

–Μωυσῆ, Μωυσῆ...!
 

Ἀπὸ τὸ βάθος τῆς βάτου, χωρὶς νὰ φαίνεται κανένα πρόσωπο, ὁ Μωυσῆς ἀκούει τὸ ὄνομά του. Ἦταν ἡ φωνὴ τοῦ Θεοῦ. –«Τί ἐστι;», ρωτᾶ μὲ εὐλάβεια.
 

 Καὶ ὁ Κύριος τοῦ ἀπαντᾶ:
 

–«Μὴ ἐγγίσῃς ὧδε. λῦσαι τὸ ὑπόδημα ἐκ τῶν ποδῶν σου· ὁ γὰρ τόπος, ἐν ᾧ σὺ ἕστηκας, γῆ ἁγία ἐστί». Μὴν πλησιάζεις περισσότερο. Βγάλε τὰ παπούτσια ἀπὸ τὰ πόδια σου, διότι ὁ τόπος στὸν ὁποῖο στέκεσαι εἶναι ἅγιος.
 

 Καὶ συνέχισε:
 

–Ἐγὼ ποὺ σοῦ μιλῶ μέσα ἀπὸ τὴ βάτο, εἶμαι ὁ Θεός. Ὁ ἀληθινὸς Θεός, στὸν Ὁποῖο πίστεψαν οἱ προπάτορές σου, ὁ Ἀβραάμ, ὁ Ἰσαὰκ καὶ ὁ Ἰακώβ. Ὁ Μωυσῆς αἰσθανόταν ἱερὸ δέος στὴν ψυχή του. Μπροστά του βρισκόταν ὁ ἴδιος ὁ Θεός. Ἀπὸ εὐλάβεια καὶ σεβασμὸ ἔστρεψε τὸ πρόσωπό του πρὸς τὰ κάτω.
 

Τί σημαίνουν ὅμως αὐτὰ γιὰ μᾶς; Ἐνώπιον τῆς «φλεγομένης βάτου» τῆς ἁγίας Τραπέζης, μέσα στὴν «ἁγία γῆ», τὸν ἱερὸ ναό, στεκόμαστε καὶ μεῖς πολλὲς φορές. Μέσα σ’ αὐτὸν φανερώνεται ὁ ἅγιος Θεὸς καὶ συνομιλοῦμε μαζί Του. Ἐκεῖ τελεῖται ἡ θεία Λειτουργία, οἱ ἱερὲς Ἀκολουθίες καὶ τὰ ἱερὰ Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας μας, ποὺ μᾶς ἁγιάζουν καὶ μᾶς μεταδίδουν τὴ χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Κάθε φορὰ ποὺ τελεῖται θεία Λει τουργία, ἄγγελοι καὶ ἀρχάγγελοι κινοῦνται ἀνάμεσά μας. Ὁ οὐρανὸς ἀγγίζει τὴ γῆ. Ὁ ναὸς γίνεται οὐρανός. Ἐκεῖ μέσα στὸ ἱερὸ Βῆμα, πάνω στὴν ἁγία Τράπεζα βρίσκεται πάντοτε τὸ ἅγιο Ἀρτοφόριο, ὅπου φυλάσσεται τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα τοῦ Χριστοῦ. Ἄρα εἶναι μυστηριακῶς παρὼν ὁ Κύριος, ἀκόμη καὶ τὶς ὧρες ποὺ δὲν τελεῖται τὸ Μυστήριο τῆς θείας Εὐχαριστίας. Καὶ μόνο στὰ σκαλιὰ τοῦ ναοῦ νὰ πατήσεις, λέει ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος, αἰσθάνεσαι μιὰ ἀλλαγή. Ξεχνᾶς τὶς φροντίδες καὶ μέριμνες τῆς ζωῆς, καὶ πνευματικὴ αὔρα περιβάλλει τὴν ψυχή σου. Μπαίνεις μέσα καὶ ἡ ἡσυχία ποὺ ἐπικρατεῖ σοῦ προξενεῖ δέος, ἱερὸ φόβο, σὲ διδάσκει νὰ φιλοσοφεῖς, νὰ μελετᾶς δηλαδὴ βαθιὰ τὰ τῆς ζωῆς σου, σοῦ ἀνεβάζει τὴ διάθεση, δὲν σὲ ἀφήνει νὰ θυμᾶσαι τὰ πράγματα αὐτῆς ἐδῶ τῆς ζωῆς, «μεθίστησί σε ἀπὸ γῆς εἰς τὸν οὐρανόν»· σὲ μεταφέρει ἀπὸ τὴ γῆ στὸν οὐρανό» (PG 51, 145).
 

Γι’ αὐτὸ σὰν τὸν Μωυσῆ καλούμαστε καὶ μεῖς νὰ λύνουμε κατὰ κάποιο τρόπο τὰ «ὑποδήματά» μας, ὅταν μπαίνουμε μέσα στὸ ναὸ τοῦ Θεοῦ. Πρωτίστως ὀφείλουμε ν’ ἀφήνουμε ἔξω ἀπὸ τὴν πόρτα του ὅλες τὶς κοσμικὲς ἔγνοιες, ὑποθέσεις καὶ ὅ,τι παρόμοιο μᾶς ἀπασχολεῖ. Νὰ σταματοῦμε γιὰ λίγο νὰ σκεπτόμαστε τὶς καθημερινές μας φροντίδες. Πολὺ περισσότερο δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἀφήνουμε τὸ νοῦ μας νὰ ἀπασχολεῖται μὲ εἰκόνες καὶ φαντασίες ποὺ μολύνουν τὴν ψυχή. Ἂς ἀφήνουμε ἔξω κάθε ἔγνοια. «Πᾶσαν τὴν βιοτικὴν ἀποθώμεθα μέριμναν», μᾶς καλεῖ ὁ Χερουβικὸς ὕμνος. Νὰ εἰσερχόμαστε μὲ τὴν πίστη ὅτι ὁ χῶρος εἶναι ἱερὸς καὶ ἅγιος καὶ ὅτι ἐκεῖ ἡ παρουσία τοῦ Κυρίου γίνεται αἰσθητότερα φανερή. Ἀλλὰ καὶ μὲ εὐλάβεια καὶ φόβο Θεοῦ!
 

Μέσα στὸν ἱερὸ χῶρο νὰ κινούμαστε ἀθόρυβα. Νὰ πηγαίνουμε στὴ θέση μας καὶ ἐκεῖ νὰ παραμένουμε ἥσυχοι, συγκεντρωμένοι στὸν ἑαυτό μας, μὲ τὸ νοῦ μας ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, χωρὶς συζητήσεις, χωρὶς περίεργα βλέμματα, χωρὶς περισπασμούς. Πάντοτε σοβαροί, μὲ μετρημένες κινήσεις καὶ μὲ συναίσθηση τῆς μοναδικῆς ἱερότητας τοῦ χώρου. Ἀκόμη νὰ προσέχουμε τὴ σεμνότητα στὴν ἐμφάνισή μας. Εἶναι ἀσέβεια νὰ μπαίνουμε μέσα στὸ ναὸ καὶ νὰ μετέχουμε στὴ λατρεία μὲ ἄσεμνη καὶ προκλητικὴ ἐνδυμασία. Ὁ ναὸς δὲν εἶναι χῶρος γιὰ ἐπίδειξη. Ἂν αὐτὸ δὲν τὸ προσέχουμε, καὶ τὴν ψυχή μας βλάπτουμε καὶ τοὺς ἄλλους σκανδαλίζουμε. Ὅλοι μας ἔχουμε ἀντιληφθεῖ πόση ἀταξία ἐπικρατεῖ στὴν ἐποχή μας στὸ ζήτημα αὐτό. Ἀταξία ποὺ φθάνει τὰ ὅρια τῆς ἀσέβειας καὶ τῆς ἀναισχυντίας. Τέλος νὰ συμμετέχουμε συνειδητὰ στὴ θεία Λατρεία. Νὰ συμμετέχουμε ὁλόψυχα στὰ τελούμενα. Νὰ συμμετέχουμε μὲ θερμότητα ψυχῆς. «Ἐν τῷ ναῷ ἑστῶτες τῆς δόξης σου, ἐν οὐρανῷ ἑστάναι νομίζομεν», ψάλλουμε σὲ ἕνα τροπάριο. Καθὼς στεκόμαστε στὸ ναὸ τῆς δόξης σου, νομίζουμε ὅτι βρισκόμαστε στὸν οὐρανό. Ἂς διατηροῦμε πάντοτε αὐτὴ τὴ συναίσθηση, γιὰ νὰ μὴ συνηθίζουμε καὶ ξεχνιόμαστε καὶ μπαίνουμε μέσα στὸ ναὸ τοῦ Θεοῦ ψυχρὰ καὶ ἀπὸ ὑποχρέωση.

Περιοδικό "Ο ΣΩΤΗΡ", Τεῦχος 2075

Ημερίδα κοινωνικού - θεολογικού προβληματισμού Ι.Μ. Πειραιώς

Ἡ Ἱερά Μητρόπολις Πειραιῶς διοργανώνει τήν Πέμπτη 7η Νοεμβρίου ἐ.ἔ. καί ὥρα 9.00 π.μ. στό Πνευματικό Κέντρο τοῦ Ἱ. Ναοῦ Ἁγίου Νικολάου Πειραιῶς (κάτωθεν τοῦ Ἱ. Ναοῦ) Ἡμερίδα κοινωνικοῦ-θεολογικοῦ προβληματισμοῦ, μέ θέμα:

 

«Τό Διάταγμα τῶν Μεδιολάνων (313 μ.Χ.). Ἀπό τήν Χριστιανική στήν ἀποχριστιανιζομένη Εὐρώπη» μέ εἰσηγητές τούς:

  Ομιλητές

1. Αἰδεσιμ. Πρωτοπρεσβύτερο Γεώργιο Μεταλληνό, Ὁμότιμο Καθηγητή Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν μέ θέμα: «Οἱ ἀποφάσεις τῶν Μεδιολάνων καί ἡ σημασία τους γιά τόν χριστιανικό κόσμο».

2. Αἰδεσιμ. Πρωτοπρεσβύτερο Θεόδωρο Ζήση, Ὁμότιμο Καθηγητή Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης μέ θέμα: «Ὁ σημερινός Ἑλληνισμός καί ἡ κληρονομία τοῦ Μ. Κωνσταντίνου».

3. Ἐλλογιμώτατο κ. Δημήτριο Ἀποστολίδη, Δικηγόρο μέ θέμα: «Ἡ ἀρνητική κριτική γιά τόν Μ. Κωνσταντῖνο στό παρελθόν καί στό παρόν καί ἡ ἀξιοπιστία της».

4. Ἐλλογιμώτατο κ. Γεώργιο Παπαθανασόπουλο, Δημοσιογράφο, μέ θέμα: «Ἀπό τήν ἀνεξιθρησκεία τοῦ Διατάγματος τῶν Μεδιολάνων στήν ἀνεξιθρησκεία στή σημερινή Εὐρώπη».

Θά ἀκολουθήσει συζήτηση καί θά ἐκδοθοῦν Πορίσματα καί Ψήφισμα.

Ἡ παρουσία σας θά συντελέσῃ στήν ἐνδυνάμωση τῆς πίστεως καί τῆς ἀληθείας τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας.

ΑΠΕΙΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΜΑΣ Η ΕΡΩΤΙΚΗ ΣΧΕΣΗ ΤΩΝ ΤΕΚΤΟΝΩΝ ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΡΟΤΑΡΙΑΝΩΝ(;!)

ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ το εξής σχόλιο του Κostas Karvounis(Κώστας Καρβούνης)στο Ιστολόγιο Κατάνυξη http://katanixis.blogspot.gr/2013/10/gay-pride-2013.html?showComment=1382301770502#c2765762289353046839

 Το βίντεο: http://www.youtube.com/watch?v=O30VCN45Cqs

"Σεβαστέ Πρωτοπρεσβύτερε πατέρα Νικόλαε, με έκπληξη παρακολούθησα την παντελώς ατεκμηρίωτη απόφανσή σας για την υποτιθέμενη σχέση των ροταριανών με τον τεκτονισμό. Δεν μπορώ να γνωρίζω από που έχετε αποκομίσει την εσφαλμένη αυτή εντύπωση αλλά σας παρακαλώ για την πληρέστερη ενημέρωσή σας και για να μην παραπληροφορείτε - όπως ασφαλώς δεν είναι στις προθέσεις σας - το Χριστεπώνυμο ποίμνιο να φροντίσετε να ενημερωθείτε σωστά επισκεπτόμενος την επίσημη ιστοσελίδα WWW.ROTARY.ORG καθώς και οποιονδήποτε ροταριανό όμιλο είτε στην Ελλάδα (120 τον αριθμό) είτε στις περισσότερες χώρες του κόσμου (περισσότεροι από 32.000 όμιλοι). Μια απλή επίσκεψη θα σας επιτρέψει να διαπιστώσετε όχι μόνο την ευρύτητα του ανιδιοτελούς ανθρωπιστικού έργου των ροταριανών παγκοσμίως αλλά και το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι το Ροταρυ είναι μια οργάνωση ανοικτή σε κάθε πολίτη ανεξαρτήτως φύλου, φυλής, εθνικής, πολιτικής ή θρησκευτικής επιλογής του καθενός, απόλυτα δημοκρατική (με εκλογές κάθε χρόνο σε όλα τα αξιώματα) και αυτοχρηματοδοτούμενη από τα ίδια της τα μέλη και η οποία ουδεμία απολύτως σχέση έχει με οποιαδήποτε άλλη οργάνωση τεκτονική ή άλλη.
Θα σας πρότεινα δε να επιδιώξετε μια ειλικρινή και χωρίς προκαταλήψεις συζήτηση για τις δυνατότητες συνεργασίας του Ροταρυ και της εκκλησίας σε έναν από τους 6 τομείς δράσης στους οποίους το Ροταρυ παγκοσμίως επικεντρώνει τις προσπάθειές του:
την προώθηση της ειρήνης και της διεθνούς κατανόησης
την καταπολέμηση ασθενειών
την προστασία της μητρότητας και των παιδιών
την εξασφάλιση σε κάθε άνθρωπο της πρόσβασης σε καθαρό πόσιμο νερό
την καταπολέμηση του αναλφαβητισμού
την κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη κάθε τοπικής κοινωνίας

Εχω τη βεβαιότητα ότι αφού διαπιστώσετε "ιδίοις όμμασι" την αλήθεια των παραπάνω θα έχετε την παρρησία να αναθεωρήσετε δημοσίως τις εσφαλμένες σας απόψεις για τις υποτιθέμενες σχέσεις του Rotary με τον τεκτονισμό."

Με Σεβασμό
Κώστας Καρβούνης 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

"Αγαπητέ φίλε Kosta Karvouni,

Με βαθύτατη έκπληξη διαβάσαμε και εμείς τα ανάλογα ατεκμηρείωτα στοιχεία σου ότι τάχα μου ουδεμία σχέση έχουν η Ρόταρυ με την Μασωνία!!!Η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος με Εγκυκλίους συνιστούν αποχήν από συγκεντρώσεις Ροταριανών και δεν επιτρέπουν σε Ροταριανούς να είναι ανάδοχοι σε βαπτίσεις!Γιατί άραγε φίλε Kosta;Θεωρείς τον εαυτό σου Χριστιανό και παράλληλα μέλος των Ρόταρυ;Ουδένα πρόβλημα έχουμε να μελετήσουμε το Ροταριανό Ιστολόγιο σας μόνο που δεν είμαστε υποχρεωμένοι να αποδεχθούμε οσα θέλετε και μας παρουσιάζετε δημόσια,παρόλα αυτά ας δούμε εξ αρχής ωρισμένα επίσημα κείμενα:Στο «μήνυμα της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος προς τον ευσεβή Ελληνικόν λαόν» της 29.11.1958 μεταξύ άλλων θεμάτων αναφέρονται και τα εξής για τους Ρόταριανούς:<<…Η Οργάνωσις αυτή έχει χαρακτήρα διεθνή,στηριζομένη επι αφηρημένων ηθικών φιλοσοφικών αρχών.Δέν δέχεται την ηθική ζωήν και την φιλανθρωπίαν ως καρπούς της Ορθοδόξου Χριστιανικής Πίστεως…Πάσα ηθική και κοινωνική κίνησις και ζωή εκτός του Χριστού καθιστά την Εκκλησία εφεκτικήν(=επιφυλακτικήν) και την εφεκτικότητα αυτήν έκρινεν η Ιεραρχία να τηρήση απέναντι της Ροταριανής Οργανώσεως και να συστήση εις τους Κληρικούς να απέχουν των συνεστιάσεων αυτής…»(Περι.ΕΚΚΛΗΣΙΑ,1958,σελ.486)!

 Είναι δυνατόν κ.Kosta κληρικός τις να διαφοροποιείται και να υπερασπίζει τις θέσεις των Ρόταρυ;Για ποιο λόγο;Μάθετε πρώτα να υπερασπίζεστε εσείς οι Ροταριανοί τα συμφέροντα και τις θέσεις σας και εμείς έχουμε όχι μόνο τεκμηρειωμένες θέσεις αλλά και ακλόνητες αποδείξεις για τα φούμαρα που μας σερβίρετε!Ο πρώην Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ.Θεόκλητος,εξ αφορμής της συγκλήσεως στο Αγρίνιον του 13^ου Πανελληνίου Συνεδρίου των Ρόταρυ,εξέδωσε την υπ’αριθ.1.227/4.4.1973 ΕΓΚΥΛΙΟΝ,στην οποίαν μεταξύ άλλων περιλαμβάνονται και τα εξής:1^ον.Η Οργάνωσις του Ρόταρυ έχει στενήν σχέσιν και συγγένειαν προς τον Τεκτονισμόν(Μασωνίαν)…2^ον.Μέγα ποσοστόν των Ροταριανών συμβαίνει να είναι και τέκτονες…(Αλήθεια κ.Kosta,μήπως είστε τέκτων;)3^ον.Αποτελεί έν είδος συγκρητισμού(…)πράγμα το οποίον ακριβώς αποτελεί υποτίμησιν της Ορθοδόξου Εκκλησίας Του Χριστού…4^ον.Είναι φανερός ο διεθνιστικός χαρακτήρ του Ρόταρυ…5^ον.Η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας κατά καιρούς απηγόρευσαν(1951,1958,και 1970) εξ αφορμής σχετικών ερωτήματων Αρχιερέων,την συμμετοχήν εις τας συνεστιάσεις των Ροταριανών…

 10^ον.(…)Όστις θέλει να είναι πραγματικός Χριστιανός ΔΕΝ δύναται να είναι συγχρόνως και Ροταριανός.Η Χριστιανική ιδιότης του αρκεί.Αυτά τα 10 σημεία είχε υπόψιν ο σεβαστός παπαΝικόλαος και άλλα πολλά φυσικά και έκφρασε πολύ σωστά την επίσημη άποψη της Εκκλησίας την οποία υπηρετεί αρίστως!Παρόλα αυτά,κάντε τον κόπο κ.Kosta να μελετήσετε αντικειμενικά και Χριστινικές πηγές και πέραν των γραμμών και ιδεοληψιών που σας χαράζει τόσο η οργάνωσης Ρόταρυ όσο και ο Τεκτονισμός!"

Με τιμή Παναγιώτης Ξ. Νούνης

ΠΗΓΗ: ΑΠΕΙΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

ΜΑΣ,ΓΕΩΡΓΙΟΥ Γ.ΨΑΛΤΑΚΗ,2007,(σελ.382)

"Υ.Γ.Υπάρχει έστω και ένας από τους τομείς δράσεως των Ρόταρυ που αφήνει παγερά αδιάφορη την Ορθόδοξη Εκκλησία ή έστω δεν ενεργεί υπέρ όλων αυτών;Και αν ναι ποιόν;Άν όχι,τότε μάλλον κ.Kostas πρέπει να διαπιστώσετε και εσείς "ιδίοις όμμασι" την Αλήθεια της Εκκλησίας,ούτως ώστε να αποκτήσετε το θάρρος για αρχή(και μετά την παρρησία) να αναθεωρήσετε δημοσίως τις μη εκκλησιολογικά αποδεκτές απόψεις σας ότι τάχα μου Ρόταρυ και Τεκτονισμός είναι τελείως ξένοι μεταξύ των!Είναι δυνατόν ένας κληρικός ή συνειδητό μέλος της Εκκλησίας μας,να μελετήσει το Ιστολόγιο των Ρόταρυ ή και των Μασόνων με σκοπό να αναθεωρήσει "δημοσίως τις εσφαλμένες απόψεις του";Δηλαδή,όσα αναγράφονται εις τα τεκτονικά και ροταριανά ιστολογία είναι πάσα η αλήθεια;Το ορκίζεστε κ.Kostas;Και αν ναι σε ποιόν Θεό,τον Μ.Α.Τ.Σ. ή τον Θεάνθρωπον Χριστόν μας;Παρόλα αυτά,σε ακαδημαϊκό θεολογικό επίπεδο(μία και το θέμα είναι θεολογικό) συν τοις άλλοις κ.Kostas ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ αξιόπιστη πηγή το διαδύκτιο,πράγμα που σας φέρνει σε δυσχερέστατη θέση,μιά και σας διαβάζουνε και επιστήμονες θεολόγοι(μασώνοι,ρόταρυ,χριστιανοί,κ.λ.π.)Παρόλα αυτά, θα θέλαμε και ισχυρές αποδείξεις αν είναι δυνατόν βιβλιογραφίες,ότι οι Ρόταρυ είναι τελείως ξένοι με τον Τεκτονισμό και με την σειρά μας θα σας παραθέσουμε και τις δικές μας βιβλιογραφίες της αποδείξεως των αντιθέτων.....Fronti nulla fides!!!"

Μια και μας παραπέμεπει όμως σε διαδυκτιακό Ιστολόγιο των Ρόταρυ ο κ.Κώστας Καρβούνης,ας μην ανεβάσουμε το επίπεδο του σχολιασμού του σε ακαδημαϊκό επίπεδο και ας παραθέσουμε και εμείς με την σειρά μας ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ απο κάποιο Ιστολόγιο και αναμένουμε κάποιες εξηγήσεις γιά όλα αυτά τα μασκαραλίκια.....http://antipliroforisi.blogspot.com/2013/02/blog-post_3126.html

Οι πρόεδροι των ΡΟΤΑΡΥ είναι και κορυφαίοι Μασώνοι!

 

  Τι μας λένε οι Ροταριανοί; Πως "δεν έχουν σχέση με την Μασωνία", "είναι απλά ένα φιλανθρωπικό ίδρυμα" κλπ. Ισχύουν όλα αυτά; ΦΥΣΙΚΑ ΟΧΙ! ΚΑΙ ΘΑ ΤΟ ΑΠΟΔΕΙΞΟΥΜΕ ΕΔΩ, καταρρίπτοντας μια για πάντα το συγκεκριμένο παραμυθάκι!

Ο λόγος γίνεται για τον Εμμανουήλ Δελάκη: Ποιος είναι ο κύριος; Αρχιμασώνος 33ου ΒΑΘΜΟΥ του "Διεθνούς Τεκτονικού Τάγματος Δελφοί", όπως βλέπουμε εδώ (και στην φωτογραφία πάνω, με τον εκλιπόντα Β. Πάτκα):

 

Ποια είναι η σχέση του Δελάκη με τους Ροταριανούς; Είναι ΕΠΙΤΙΜΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥΣ!!! Συγκεκριμένα στη Λέσχη Χανίων, όπου διαβάζουμε το βιογραφικό του.
Ο ίδιος, έχει τιμηθεί με πολλά αριστεία για την προσφορά του στους Ρόταρυ:
 
Βλέπουμε στην φωτογραφία αριστερά, τον Δελάκη να παρακολουθεί την ομιλία του επίσης Ροταριανού Μαρκογιαννάκη (Αντιπροέδρου της Βουλής). Δεξιά, τον βλέπετε με την τεκτονική του στολή!!!

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Όχι απλά έχει στενές, αδελφικές σχέσεις η Μασωνία με τους Ρόταρυ, αλλά όπως είδαμε οι Μεγαλομασώνοι του 33ου Βαθμού είναι υψηλόβαθμα στελέχη και στους Ροταριανούς!!!
Αυτά είναι τα...φιλανθρωπικά ιδρύματα...;

Πηγή: http://apologitikaa.blogspot.gr/2013/10/blog-post_21.html

Οσία Θεόκτιστη

Η ΕΚ ΛΕΣΒΟΥ- Η ΕΝ ΠΑΡΩ ΑΣΚΗΣΑΣΑ

Η Οσία Θεοκτίστη η Λεσβία, είναι η δεύτερη  πολιούχος του νησιού μετά την Παναγία, μαζί με τους μετέπειτα δυο προστάτες του νησιού: τον Άγιο Αθανάσιο τον Πάριο και τον Άγιο Αρσένιο κατατάχθηκαν πολλούς αιώνες αργότερα στη σεπτή χορεία των αγίων της Εκκλησίας μας.

Η οσία Θεοκτίστη γεννήθηκε στην αρχαία πόλη της Λέσβου Μήθυμνα, τον σημερινό Μόλυβο τον Θ’ αιώνα. Από πολύ μικρή έχασε τους γονείς της και οι συγγενείς της την παρέδωσαν, σ’ ένα παρθενώνα, σ’ ένα γυναικείο μοναστήρι. Εκεί οι μοναχές την ανέθρεψαν και όταν μεγάλωσε έγινε μοναχή.Σε μια επιδρομή τους στη Λέσβο, Άραβες σηρακινοί πειρατές από τη Κρήτη, αιχμαλώτισαν μαζί με άλλες κοπέλες τη μοναχή Θεοκτίστη. 

Μετά από αυτή την επιδρομή οι πειρατές κατευθύνθηκαν με τα πλοία τους προς την  βόρεια Αφρική για να πουλήσουν το έμψυχο φορτίο τους στα σκλαβοπάζαρα. Στο μακρύ τους ταξίδι πέρασαν από τη Πάρο και προσάραξαν στο λιμανάκι της Νάουσας. Εκεί έβγαλαν τις αιχμάλωτες για να συνέλθουν από τη ναύτια και να υπολογίσουν τι άξιζε η καθεμία τους σε χρήμα. Η οσία προφασίστηκε κάποια φυσική της ανάγκη και κατάφερε να ξεφύγει στο πυκνό τότε δάσος του νησιού.Οι πειρατές μόλις κατάλαβαν ότι τους ξέφυγε άρχισαν να ερευνούν όλη τη γύρω περιοχή χωρίς αποτέλεσμα. Η οσία έτρεχε χωρίς σταματημό. Μετά από ώρα σταμάτησε σε ένα ύψωμα ,που φαίνοταν καθάρα το λιμάνι και είδε το πλοίο με τους πειρατές να φεύγει . Εκείνη τη στιγμή η οσία έπεσε στα γόνατα και δόξαζε το Θεό για τη σωτηρία της. Έτσι περιπλανώμενη η οσία βρέθηκε στο μεγάλο ναό της Παναγίας που αργότερα ονομάσθηκε Εκατονταπυλιανή. Εκείνη την εποχή το νησί ήταν έρημο, διότι οι κάτοικοι έφευγαν για να γλυτώσουν από τις πειρατικές επιδρομές .

  

Η αγία Θεοκτίστη έζησε περί τα 35 χρόνια μέσα στο ναό της Θεοτόκου ,γυμνή και ανυπόδητη, έχοντας ως τροφή άγρια χόρτα και αγίασμα που αναβλύζει ακόμα και σήμερα κάτω από την αγία τράπεζα του ναού. Κάποτε ήρθαν στην Πάρο, κυνηγοί από την Εύβοια για να κυνηγήσουν στο δάσος του νησιού.  Ένας από τους κυνηγούς, που ήταν θεοσεβής  πέρασε από τον ναό για να προσκηνύσει.Την ώρα που μπήκε στο ναό ο κυνηγός αιφνιδιάστηκε ,γιατί είδε μια μυστηριώδη γυναικεία παρουσία . Εκείνη του ζήτησε να της ρίξει κάποιο ένδυμα για να καλυφθεί.Ο κυνηγός έπεσε στα γόνατα της και την παρακάλεσε να τον ευλογήσει γιατί ήξερε οτί σίγουρα πρόκειται για αγία. Εκείνη του είπε ότι η θεϊκή βούληση τον έφερε κοντά της και του ζήτησε την επόμενη φορά που θα έρθει ξανά στο νησί για κυνήγι να της φέρει αγία κοινωνία για να μεταλάβει γιατί ένιωθε ότι πλησίαζε το τέλος της. 

‘Ετσι και έγινε, την επόμενη φορά που ήρθε ο κυνηγός στο νησί , της πήγε θεία κοινωνία για  να μεταλάβει και έπειτα έφυγε για να πάει να κυνηγίσει. Στην επιστροφή του  από το κυνήγι και πριν αναχωρίσει για την Εύβοια ο κυνηγός  πέρασε από τον ναό για να αποχαιρετίσει την αγία., την βρήκε όμως νεκρή. Αιφνιδιασμένος ο κυνηγός πήρε το σώμα της και το έθαψε μέσα στο ναό της Παναγίας Εκατονταπυλιανής. 

Ο εορτασμός την μνήμης της γίνεται στην 9^η  Νοεμβρίου και στην Πάρο είναι ημέρα επίσημης  αργίας  για το νησί.

Ἀπολυτίκιον.
Ἦχος πλ. α΄. Τὸν συνάναρχον Λόγον.

Τῆς Μηθύμνης τόν γόνον καί θεῖον βλάστημα καί Παρίων τό κλέος καί τό ἐντρύφημα, Θεοκτίστην τήν Ἁγίαν εὐφημήσωμεν. Χαίροις βοῶντες πρός Αὐτήν, καλλιπάρθενε ἀμνάς καί Νύμφη τοῦ Θεοῦ Λόγου, ὧ καί πρεσβεύεις ἀδιαλείπτως τοῦ σωθῆναι τάς ψυχάς ἡμῶν.

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Κωνσταντίνος Μαύρης

Φοιτητής Θεολογίας Αθηνών

21 Οκτωβρίου 2013

 

ΛΟΓΟΙ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΑΚΑΘΑΡΤΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΩΝ

1. Ὁ ἅγιος Νικόδημος μιλώντας γιὰ τὸν διάβολο καὶ τὸν πόλεμο, ποὺ κάνει στὸν ἄνθρωπο γράφει: «Ἤξευρε, ἀγαπητέ, ὅτι ὁ διάβολος δὲν φροντίζει δι᾽ ἄλλο, παρὰ διὰ τὴν ἰδικὴν μας ἀπώλειαν καὶ ὅτι δὲν πολεμεῖ ὅλους μὲ ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν τρόπον. Ὅταν ὁ διάβολος κρατῆ κανένα εἰς τὴν δουλείαν τῆς ἁμαρτίας, δὲν σπουδάζει εἰς ἄλλο, παρὰ νὰ τὸν τυφλώνη περισσότερον καὶ νὰ τὸν βγάνη ἀπὸ κάθε λογισμὸν καλόν, ποὺ ἠμπορεῖ νὰ τὸν παρακινήση εἰς τὸ νὰ γνωρίση τὴν δυστυχεστάτην του ζωήν· καὶ ὄχι μόνον τὸν βγάνει ἀπὸ λογισμοὺς μετανοίας, ἀλλὰ καὶ μὲ ἕτοιμες καὶ γρήγορες ἀφορμὲς τὸν κάνει ὁ τρισκατάρατος νὰ πίπτη συχνὰ εἰς τὴν ἰδίαν ἁμαρτίαν ἢ εἰς ἄλλας μεγαλυτέρας· ἀπὸ τοῦτο δὲ ἀποβαίνει ὁ ταλαίπωρος ἁμαρτωλὸς πλέον ἐσκοτισμένος καὶ τυφλός, ὥστε μὲ τὴν τυφλότητά του καταντᾶ νὰ κρημνίζεται εἰς τὴν ἕξιν τῆς ἁμαρτίας· καὶ ἔτσι τρέχοντας ὁ ἄθλιος ἀπὸ τὴν πρᾶξιν τῆς ἁμαρτίας εἰς μεγαλυτέραν τυφλότητα καὶ πάλιν ἀπὸ τὴν τυφλότητα εἰς μεγαλύτερα ἁμαρτήματα, κυκλογυρίζει σχεδὸν ὅλην τὴν ταλαίπωρον ζωὴν του μέχρι θανάτου, ἂν ὁ Θεὸς δὲν προμηθεύση τὴν σωτηρίαν αὐτοῦ μὲ τὴν χάριν του».
 

2. Ὁ ἅγιος Κύριλλος Ἀλεξανδρείας ἑρμηνεύοντας ἀλληγορικὰ τὴν καταδυνάστευση τῶν Ἑβραίων-τοῦ ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ-ἀπὸ τὸν Φαραὼ-δηλ. τὸν Σατανᾶ- λέγει: «Ἐπειδὴ εἴχαμε ὑποταχθεῖ σὲ φοβερὸ καὶ ἀσεβῆ δεσπότη, τὸν Σατανᾶ, βασανιζόμασταν μὲ τὸν πηλὸ καὶ τὴν κατασκευὴ πλίνθων, ἐννοῶ δηλαδὴ μὲ αὐτὰ ποὺ εἶναι γήινα καὶ ὅσα εἶναι πράγματα ἄξια περιφρόνησης καὶ γίνονται ὄχι χωρὶς κόπο. Γιατὶ ἡ ἀπασχόληση μὲ τὴν ζωὴ αὐτή, ἔστω καὶ ἂν δὲν εἶναι ἄσκοπη δὲν εἶναι ἀπαλλαγμένη ἀπὸ κόπους. Καὶ σὰν ἐπιστάτες τῶν ἔργων τῶν ἀδικουμένων διόρισε ὁ Σατανᾶς τοὺς ἀκάθαρτους δαίμονες, δηλαδὴ τὶς ὑποταγμένες σὲ αὐτὸν δυνάμεις, οἱ ὁποῖοι μὲ τὶς ποικίλες πλεονεξίες τῶν παθῶν, φορτώνουν ὑπερβολικὰ τὸ νοῦ τοῦ κάθε ἀνθρώπου, ἐπειδὴ φοβοῦνται, νομίζω, μήπως τυχόν, βρισκόμενος σὲ ἀργία ὁ ὀφθαλμὸς τῆς διάνοιάς τους, τὸν ἀνυψώσουν πρὸς τὸν Θεό, καὶ ἐλευθερώσουν τὸν αὐχένα τους ἀπὸ τὴν ὑποταγή τους στὸν Σατανᾶ. Γιατί ἡ φύση τοῦ ἀνθρώπου ἀγαπᾶ πολὺ τὴν ἐλευθερία»2.
 

3. Ὁ ἅγιος Διάδοχος Φωτικῆς μιλώντας γιὰ τὸν Σατανᾶ καὶ τοὺς δαίμονες λέγει: «Ὁ σατανᾶς ἐκβάλλεται μὲν ἀπὸ τὴν ψυχὴν διὰ τοῦ ἁγίου Βαπτίσματος, ὅμως ἐπιτρέπεται εἰς αὐτὸν νὰ τὴν πολεμᾶ διὰ τοῦ σώματος. Καὶ ἡ μὲν χάρις τοῦ Θεοῦ σκηνώνει σὲ αὐτὸ τὸ βάθος τῆς ψυχῆς, δηλαδὴ εἰς τὸν νοῦν, μὴ φαινομένη ἀπὸ τοὺς δαίμονες. Γι᾽ αὐτὸ καὶ ἀπὸ τὸ βάθος τῆς καρδιᾶς μας αἰσθανόμεθα ὡσὰν νὰ ἀναβλύζη ὁ θεῖος πόθος, ὅταν μὲ θέρμην ἐνθυμούμεθα τὸν Θεόν. Τὰ δὲ πονηρὰ πνεύματα ἐμφωλεύουν καὶ μετακινοῦνται στὶς αἰσθήσεις τοῦ σώματος καὶ ἐνεργοῦν διὰ τῆς εὐκόλου ὁδοῦ τῆς σαρκὸς σὲ ἐκείνους ποὺ εἶναι ἀκόμη νήπια ψυχικῶς. Ἔτσι ὁ μὲν νοῦς μας, πάντοτε “συνήδεται” μὲ τοὺς νόμους τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τὰ δὲ αἰσθητήρια τῆς σαρκὸς θέλουν νὰ συνακολουθοῦν στὶς εὐχαριστήσεις τῶν ἡδονῶν. Ὡς ἐκ τούτου προκύπτει ὅτι ἡ μὲν χάρις εὐφραίνει ἀνέκφραστα τὸ σῶμα τῶν προκοπτόντων στὴν πνευματικὴ γνῶσιν μὲ ἀλάλητον ἀγαλλίασιν διὰ τῆς αἰσθήσεως τοῦ νοῦ· οἱ δὲ δαίμονες, ὅταν μᾶς εὕρουν μάλιστα ραθύμους στὸν πνευματικὸν ἀγώνα, αἰχμαλωτίζουν βιαίως τὴν ψυχήν μας, διὰ τῶν αἰσθήσεων τοῦ σώματος, καὶ τὴν γλυκαίνουν, οἱ φονευταί, σὲ ἐκεῖνα ὅπου δὲν θέλει»3. 
 

4. Ὁ ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κρονστάνδης ἔλεγε σχετικὰ μὲ τὶς παγίδες τοῦ πονηροῦ: «Νὰ προσπαθῆς νὰ κάνης πάντοτε τὸ ἀντίθετο ἀπὸ ὅ,τι ὁ ἐχθρὸς θέλει νὰ κάνης. Σὲ προτρέπει νὰ εἶσαι φίλαυτος καὶ νὰ κατακρίνης τὸν ἀδελφό σου; Ταπεινώσου ἕως τὸ χῶμα, κατέκρινε τὸν ἑαυτό σου ὅσο μπορεῖς πιὸ αὐστηρὰ καὶ ὕψωνε τὸν ἀδελφό σου μέσα στὴν καρδιά σου. Ὁ ἀδελφός σου, ὑποκινούμενος ἀπὸ τὸν ἐχθρό, σοῦ συμπεριφέρεται μὲ ἐγωισμὸ καὶ μοχθηρία; Σὺ νὰ τοῦ συμπεριφερθῆς μὲ ταπεινὸ φρόνημα καὶ ἀγάπη. Ἂν ὁ ἐχθρὸς σὲ σπρώχνη στὴ φιλαργυρία, ἄνοιξε τὸ χέρι σου στοὺς φτωχοὺς ἀδίστακτα. Ἔτσι νὰ πολιτεύεσαι σὲ κάθε περίστασι καὶ ὁ Θεὸς θὰ σοῦ δώση χάρι πάνω στὴ χάρι. Μὴ ἐντυπωσιάζεσαι ἀπὸ τὴν δύναμι τοῦ Πονηροῦ. Ζήτα βοήθεια ἀπὸ τὸν Θεὸ μὲ τὴν προσευχὴ καὶ ὁ Θεὸς θὰ σὲ στηρίξη».
 

 5. Ὁ γέροντας Πορφύριος τόνιζε γιὰ τὶς προσβολὲς τοῦ Πονηροῦ: «Ὁ σατανᾶς δὲν φεύγει μὲ πίεση, μὲ σφίξιμο. Ἀπομακρύνεται μὲ τὴν πραότητα καὶ τὴν προσευχή. Ὑποχωρεῖ, ὅταν δεῖ τὴν ψυχὴ νὰ τὸν περιφρονεῖ καὶ νὰ στρέφεται μὲ ἀγάπη πρὸς τὸν Χριστό. Τὴν περιφρόνηση δὲν μπορεῖ νὰ τὴν ὑποφέρει, διότι εἶναι ὑπερόπτης. Ὅταν ὅμως πιέζεσθε, τὸ κακὸ πνεῦμα σᾶς παίρνει εἴδηση καὶ σᾶς πολεμάει. Μὴ ἀσχολεῖσθε μὲ τὸν διάβολο. Μὴ κοιτάζετε τὸ κακό. Νὰ κοιτάζετε τὴν ἀγκαλιὰ τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ πέφτετε μὲσ᾽ τὴν ἀγκαλιά Του καὶ νὰ προχωρεῖτε. Νὰ Τοῦ δοθεῖτε, νὰ Τὸν ἀγαπήσετε τὸν Χριστό, νὰ ζεῖτε μὲ ἐγρήγορση».

1.Νικοδήμου Ἁγιορείτου, Ὁ Ἀόρατος πόλεμος, Ἐκδ. Φῶς σελ. 116. 

2. Κυρίλλου Ἀλεξανδρείας Ε.Π.Ε. τόμ. 5 σελ. 15. 

3. Ἁγίου Διαδόχου Φωτικῆς, Τὰ ἑκατὸν γνωστικὰ κεφάλαια, Ἐκδ. Ὁ Ἄθωνας σελ. 160. 

4. Ἁγίου Ἰωάννη Κρονστάνδης, Ἡ ἐν Χριστῷ ζωή μου, Ἐκδ. Παπαδημητρίου σελ. 208. 

5. Γέροντος Πορφυρίου, Βίος καὶ Λόγοι σελ. 308.

Πηγή: ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ Eφημ. 1994, 18 Οκτωβρίου 2013